رهگذر من

  گفتمش دل میخری؟ پرسید چند؟ گفتمش دل مال تو تنها بخـــــــــند خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود آمدم او رفته بود.......

  دوستت دارم   آمدنت را یادم نیست, بی آنکه من بدانم بی اجازه ماندی, بی آنکه من بخواهم اما اکنون با ذره ذره وجودم, ماندنت را تمنا میکنم... ای مهمان ناخوانده دلم بمان که ماندنت را سخت دوست دارم  (رهگذر)  ...

مسافر من   مسافر خسته من بار سفر رو بسته بود...تو خلوت آیینه ها به انتظار نشسته بود میخواست که ازاینجابره اما نمی دونس کجا...دلش پر از گلایه بود اما نمی دونس چرا دفتر خاطراتشو تو طاقچه جا گذاشتو رفت... عکسای یادگاریشو برای ما گذاشتو رفت دل که به جاده می سپرد کسی اونو صدا نکرد...نگاه عاشقونه ای برای اون دعا نکرد حالا دیگه تو غربتش ستاره سر نمیزنه... تو لحظه های بی کسیش پرنده پر نمیزنه با کوله بار خستگی تو جاده های خاطره... رهگذر خسته من یه عمره که مسافره...

نمیدانستم دلتنگی دل نازکم میکند . . .آنقدر که به هر بهانه ی کوچکی چانه ام بلرزد و چشمهایم پر . . . نمیدانستم نبودنت کودکم میکند . . آنقدر که ساعتها گوشه  ای بشینم و با همه قهر که چرا نیستی . . .چرا . . ....

به سراغ من اگر می آیید به سراغ من اگر می آیید سخت و پیوسته بیایید نهراسید از اندیشه تنهایی من شیشه ای نازک نیست که ز هر لرزش اشکی ترکی بردارد صحنه خاطر تنهایی من قطعه سنگی شده از درد هزاران اندوه در هراس از پاییز    ...